Let me introduce

Καλησπέρα.
Ή, μάλλον, τέτοια ώρα καλημέρα πρέπει να λέει ο κόσμος. Είμαι η Μαρία. Σκέτο για ευνόητους λόγους. Είμαι η Μαρία και είμαι καλά! Αλήθεια, καλά είμαι. Σε γενικότερα πλαίσια. Είμαι η Μαρία, είμαι είκοσι ένα και Υδροχόος και είμαι από τη Χαλκιδική. Σπουδάζω στη Σπάρτη. Νοσηλευτική στο τρίτο έτος. Μόλις το τελείωσα. Υπέροχη σχολή. Την προτείνω ανεπιφύλακτα στους αναποφάσιστους.
Δεν ξέρω τι με ώθησε να δημιουργήσω αυτή τη σελίδα. Δεν έχω δώσει κανένα στοιχείο συγγραφικού ταλέντου στο παρελθόν και αυτό δεν δικιολογεί στο ελάχιστο αυτή μου την απόφαση. Υποθέτω ότι θέλησα να εκμεταλλευτώ το προνόμιο της ανωνυμίας που δίνει η οθόνη προκειμένου να εκφράζομαι ελεύθερα. Καλά, ίσως να είναι η μερική απώλεια μνήμης που με διακρίνει τελευταία και γράφω για να θυμάμαι τα γεγονότα.
Πέντε λεπτά πριν αρχίσω να γράφω, αυτά που ήθελα να πω ήταν ατελείωτα. Περνούσαν ξανά και ξανά από το μυαλό μου και σκεφτόμουν να μην τα ξεχάσω. Τώρα που γράφω ο πίνακας είναι λευκός.
Θα ξεκινήσω από το μόνιμο πρόβλημα. Είμαι χοντρή. Πολύ χοντρή. Πιο χοντρή δεν θα μπορούσα να είμαι. Πάντα ήμουν. Πάντα θα είμαι. Δεν θα μπορέσω ποτέ να το ξεπεράσω αυτό. Δεν θα βρω ποτέ την επίλυση αυτού του προβλήματος. Ξέρω, δεν ακούγεται καθόλου ωραίο. Ποτέ δεν αποκάλεσα κάποιον με αυτό το επίθετο. Μόνο εμένα. Γιατί δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος άλλος πιο εύσωμος από εμένα. Από παντού ξεχύνεται λίπος, λίπος, λίπος, λίπος. Και δεν είναι υπερβολή.
Πρόσφατα, δηλαδή τον Σεπτέμβριο, μετά από ένα ευστοχότατο σχόλιο του πατέρα μου, με το οποίο με υπενθύμιζε το πόσο χοντρή είμαι («καλά ρε τι πράματα είναι αυτά; άλλο δεν μπορούμε να σε βλέπουμε. δηλαδή, εσένα σ’ αρέσει αυτό το πράμα; έγινες εκατό κιλά άλλο») πήρα μια σοβαρή απόφαση. Να αδυνατίσω. Αλλά με το λάθος τρόπο. Δηλαδή, να σταματήσω να τρώω. «Πολύ έφαγες όλον αυτο τον καιρό, Μαρία» σκέφτηκα «δεν σε παίρνει να φας κι άλλο. άσε που έχεις και αποθέματα να καις για δεκατρείς χειμώνες.» Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό το σχόλιο του πατέρα μου ήταν το πιο διαφωτιστικό σχόλιο που μου έχει κάνει κάποιος. Το θέμα ήταν ότι μου το έκανε το κατάλληλο άτομο, στο σωστό χρόνο. Ήταν το  timing καλό που λέμε. Δεδομένου ότι όποιος άλλος και να μου έλεγε το ίδιο πράμα πέρα από τον πατέρα μου, που ξέρω πόσο πολύ με αγαπάει και ότι θέλει μόνο το καλό μου, απλώς θα το προσπερνούσα. Επίσης, αν μου το έκανε οποιαδήποτε άλλη στιγμή, θα έκανα το ίδιο. Θα το προσπερνούσα.
Έτσι, άρχισα «την πείνα». Και το τρέξιμο. Η μέση καθημερινή πρόσληψή μου σε θερμίδες δεν ξεπερνούσε τις εξακόσιες θερμίδες. Ταυτόχρονα έκανα τζόκινγκ τουλάχιστον 45′. Από τον Οκτώβριο μέχρι αρχές Δεκεμβρίου είχα χάσει δέκα κιλά. Ήμουν 76 κιλά και 170 cm. Υπερβολικά πολλά. Ακολούθησε η εξεταστική του χειμερινού εξαμήνου, η οποία με γονάτισε ψυχολογικά. Και σωματικά. Ο μαραθώνιος που έτρεχα ήταν πλέον ψυχικός. Δεν είχα δυνάμεις να τρέξω και σωματικά. Όμως, με ψυχική προσπάθεια κανείς δεν έχασε καμία θερμίδα. Έτσι, όχι μόνο ξαναπήρα τα κιλά που είχα χάσει, αλλά πήρα και τρία ακόμη, έτσι για bonus. Ήταν τέλη Φεβρουαρίου και γω να ζυγίζω 89 ολόκληρα κιλά. Τότε ήταν που με έπιασε κατάθλιψη. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Δεν έβγαινα από το σπίτι, γιατί ντρεπόμουν. Πάρα πολύ. Νόμιζα ότι όλοι το πρώτο πράγμα που σκέφτονται μόλις με βλέπουν είναι πόσο χοντρή είμαι. Και όντως. Μετά από τρεις μήνες μία συμφοιτήτριά μου μού εξομολογήθηκε ότι στην αρχή του εξαμήνου δεν πίστευε το πόσο είχα παχύνει. Και είχε απόλυτο δίκιο.
Αρχές Μαρτίου αρχισα να «πεινάω» και να τρέχω ώρες ατελείωτες πάλι. Ένιωθα αδύναμη, αλλά σκεφτόμουν ότι έχω αποθέματα να κάψω και συνέχιζα. Έχασα το κουράγιο μου και άρχισα να επισκέπτομαι sites της περίφημης pro ana για να πάρω δύναμη. Και, όντως, με βοήθησαν αρκετά.
Η προσπάθεια που έκανα ήταν μεγάλη και τα κιλά έφευγαν εκνευριστικά αργά. Έτσι πήρα κάτι χάπια. Από αυτά που υπόσχονται γρήγορη απώλεια κιλών. Τη φορά που πήρα το πρώτο χάπι ο κόσμος γύρω άρχισε να γυρίζει και να σβήνει. Φοβήθηκα. Ξύπνησα καμιά ώρα μετά στο κοντινότερο νοσοκομείο. Τώρα ζυγίζω 67 κιλά και συνεχίζω. Πλέον είμαι εθισμένη στην «πείνα». Αν νιώθω την κοιλιά μου γεμάτη ή να μην πεινάει δεν αισθάνομαι καλά. Φροντίζω όλα μου τα γεύματα να τα παίρνω όταν είμαι με παρέα και έτσι όλοι γνωρίζουν ότι τρώω.
Οφείλω να ομολογήσω ότι αναγνωρίζω ότι ο δρόμος που έχω διαλέξει να χάσω τα αμέτρητα κιλά μου είναι ο λάθος. Όμως, δεν μπορώ να αλλάξω τώρα δρόμο. Είμαι σίγουρη ότι αν αρχίσω να τρώω πάλι όπως παλιά θα γίνω εκείνο το fatso που ήμουν στις αρχές του Μαρτίου και αυτό σημαίνει καταστροφή για μένα.
Συνεχίζω να μπαίνω σε αυτά τα sites και να παίρνω κουράγιο, αν και δεν θα το πρότεινα σε κανένα από σας.

Advertisements
Κλασσικό

6 thoughts on “Let me introduce

  1. Βρε κοπελια, βρε κοπελια θα σε μαλωσω.
    Μα ειναι δυνατον βρε κοριτσι μου να κανεις κακο στον εαυτο σου για τα ρημαδια τα κιλα???
    Σε βρηκα αφου με βρηκες και διαβασα το σχολιο σου στο μπλογκ μου!
    Κοριτσι μου γραφεις υπεροχα!!
    Ναι να τα χασεις τα ρημαδια τα κιλα, για εσενα, για τον εαυτο σου, για την υγεία σου! αλλα με τον σωστό τρόπο! πηγαινε σε εναν καλο διατροφολογο, κανεις πολυ μεγαλο αγωνα ετσι και αλλιως μονη σου, που σημαινει οτι εχεις την θεληση! Δουλευεις ολη την εβδομαδα, δυο δουλειες, σηκώνεσαι απο τις 5 τα ξημερώματα, και σπουδάζεις και είσαι και καλή απο ότι φαίνεται στο αντικείμενο σου! Κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου και δες το αδυνάτισμα σαν δώρο και όχι σαν τιμωρία και πείνα! Δεν ξερω καν τι είναι τα σαιτ που περιγράφεις και τι συμβουλές πέρνεις απο εκεί, αλλά αφού είσαι του επαγγέλματος ξέρεις καλύτερα ότι μόνο με ιατρική συμβολή θα τα καταφέρεις με μακροχρόνιο αποτέλεσμα!
    Θα σε παρακολουθώ να το ξέρεις…

  2. Έχεις απόλυτο δίκιο σε ό,τι γράφεις.. Το γνωρίζω.
    Στο παρελθόν έχω πάει σε διαιτολόγο. Είχα χάσει και τότε όλα τα περιττά κιλά. Μόλις σταμάτησα να πηγαίνω, όμως, κατρακύλησα ξανά.
    Έχεις ακούσει αυτό που έγραψε ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ ότι μέσα από τον πόνο έρχεται η απόλαυση; Έτσι, σκέφτηκα ότι αν δεν προσπαθήσω σκληρά πως θα απολαύσω ένα τέλειο σώμα;;

    Σ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και τις συμβουλές σου !! Θα σε παρακολουθώ και γω!

  3. Ξέρεις ότι σου κάνεις κακό.Ξέρεις καλύτερα από τον καθένα πόσο σκληρά και ταπεινωτικά εσύ η ίδια σου φέρεσαι.Δεν είναι αυτός ο τρόπος.Κάνε κάτι για εσένα και ζήτα βοήθεια.Είσαι πολύ νέα για να σου κάνεις κακό, επειδή χρησημοποιείς το σώμα σου σαν σάκο του μποξ.Σε παρακαλώ…ζήτησε βοήθεια και συναισθηματική υποστήριξη. Αυτό χρειάζεσαι στα αλήθεια…και μετά όλα τα άλλα.Καλώς ήρθες στο χώρο των blogs…και καλό κουράγιο.

  4. Μαράκι σε βρήκα από το σχόλιο που άφησες στο blog μου,
    πολύ όμορφο blog, γράφεις πολύ ωραία.
    Σου εύχομαι ολόψυχα να καταφέρεις να χάσεις τα περιττά
    κιλά σου αφού τόσο σε βασανίζουν αλλά μην καταπονείς τόσο τον εαυτό σου,
    πρέπει να τον αγαπάς και να τον σέβεσαι γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσεις να είσαι υγιής. Σε νιώθω 100 % γιατί έχω και εγώ αντίστοιχο πρόβλημα και κανείς δεν με καταλαβαίνει, όλοι με βρίσκουν υπερβολική. Έχω χάσει κι εγώ αρκετές φορές κάποια από τα ενοχλητικά κιλά αλλά ως δια μαγείας τα ξαπαίρνω. Ελπίζω να παίρνω δύναμη από τις αναρτήσεις σου και να αρχίσω ξανά την προσπάθεια.
    Φιλιά!
    xx

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s